Ervaringen van ons team

klik op de foto voor het hele blog

levend verlies

Het nieuwste blog door Katja Vledder: Levend Verlies


Soms verlies je iemand niet doordat hij overlijdt, maar doordat hij langzaam uit je leven verdwijnt. Dit kan door ziekte of verandering, maar ook omdat iemand zelf de verbinding verbreekt. Een vriendschap die uitdooft, een familielid dat het contact verbreekt, een geliefde die voor een ander pad kiest.


Dit is een vorm van rouw die weinig wordt herkend, maar die diep snijdt. Want hoe rouw je om iemand die nog bestaat, maar ervoor kiest om niet meer in jouw leven te zijn?


Geen afscheid, maar toch weg

Als iemand sterft, is het verdriet groot, maar er is een zekere afronding. Een afscheid. Bij levend verlies is dat er vaak niet. Soms weet je niet eens waarom iemand afstand neemt. Een relatie die stilvalt zonder duidelijke reden. Een vriendschap die ineens ophoudt. Familieleden die uit elkaar groeien totdat er niets meer overblijft.


Soms is er wel een reden, maar blijft die pijnlijk. Een nieuwe partner die niet wil dat er nog contact is. Iemand die ervoor kiest om een leven op te bouwen waarin jij geen plaats meer hebt. Of een conflict dat zó veel schade heeft aangericht dat de deur onherroepelijk dichtgaat.

Het voelt alsof je achterblijft met vragen. Heb ik iets verkeerd gedaan? Had ik het kunnen voorkomen? En de moeilijkste: betekende ik dan zo weinig?




Naam schrijfster bekend bij coordinatie Nu Levend Verlies


‘Je maakt problemen waar ze niet zijn!’


Het is de zoveelste ruzie. Altijd dezelfde aanleiding: er wordt teveel gedronken. Er wordt elke dag gedronken. En ondanks de vele gesprekken en smeekbedes om te minderen of te stoppen, heeft ze er geen grip op. Hij maakt de keuze, keer op keer, om toch te drinken. Meer dan één. Elke dag. Ook als de kinderen erbij zijn. 

Een rivier midden in een bos met bomen weerspiegeld in het water.

Door Mariëtte Kuijl


Confrontaties met het feit dat je kind zich "anders"ontwikkelt dan gemiddeld zijn er dagelijks.

De ene dag raakt het me meer als de andere dag.Ik zal een aantal ervaringen beschrijven die me bij zijn gebleven.

Toen Stan nog naar een regulier KDV ging totdat hij terecht kon bij het specialistisch KDV heeft hij altijd op de babygroep gezeten. Stan was 11 maanden toen hij voor het eerst naar het reguliere KDV ging en 2 jaar en 2 maanden toen hij startte op het specialistisch KDV. 

Alle andere kindjes stroomden op een gegeven moment door naar de dreumesgroep maar Stan niet

Een rivier midden in een bos met bomen weerspiegeld in het water.

Door Mariëtte Kuijl

Het is grijs buiten en het regent. De herfst is begonnen. Bijna alsof er geen overgang is van zomer naar herfst. Ik ga de zon missen. Van de zon laad ik altijd op.

Onze zomervakantie was niet wat ik ervan verwacht/gehoopt had. Twee weken samen als gezin zonder de dagelijkse structuur was voor ons confronterend en vermoeiend. Een week voor we vertrokken had ik al mijn bedenkingen of het wel zou gaan werken. Vooral voor Stan en dus ook voor ons. 

De zon schijnt door de takken van een boom boven een meer

Door Martha Wieling  

Het ritje is kort, na een kwartiertje parkeert mijn man de auto naast het ziekenhuis en overhandigt mij de sleutels voor straks. We lopen door de gangen, het is nog stil in het ziekenhuis zo vroeg in de ochtend. Hier en daar wordt de stilte onderbroken door een piep of voetstappen die door de gang snellen.


We melden ons bij de balie van de afdeling waar we moeten zijn. 

Share by: